خانم شیرین عبادی در پاسخ به نامه سعید ماسوری، یکی از قدیمیترین زندانیان سیاسی نوشته:
«امیدوارم شما نیز به عقاید من و دیگر هموطنان خود احترام بگذارید.»
خانم عبادی لطفاً چشمهای خود را نبندید، گوشهای خود را نگیرید. شما میگویید به عقیده من احترام بگذارید. بیایید ببینیم که هم عقیدههای شما، چه میگویند و چه میکنند:
1. روزانه در سراسر اروپا و آمریکا و فضای مجازی فرمان اعدام سعید ماسوری و دوستانش را صادر میکنند.
2. رهبر شما میگوید هر کس که با ما نیست، دموکراسی نمی خواهد. پس تمام زندانیان سیاسی زنده و اعدام شده که اساساً مخالف رهبر شما هستند، مخالف دمکراسی هستند و حقشان زندان و اعدام است.
3. همعقیدههای شما، شهدای مجاهدین را به نام خودشان به ثبت میرسانند و همان زمان که نام آنها را فریاد میزنند، با جیغ «مرگ بر سه فاسد.....» بلندتر خواستار اعدام بقیه زندانیان می شوند.
4. همکار شما در قوه قضاییه پادشاهی (مصداقی)، کسی است که در ماشین پاسداران مینشست و همعقیدههای سعید ماسوری را لو میداد و از همان روز تا امروز به مدت بیش از ۴۰ سال، همعقیدههای سعید را تخریب کرده.
۵. هم عقیدههای شما، روزانه به هر تجمعی در خارج کشور حمله میکنند و آنها را مجروح و مضروب میکنند و هتاکیهایی میکنند که آدم از شنیدن آنها هم شرم میکند چه برسد به زبان آوردن آنها!
۶. همعقیدههای شما، در مشهد در مراسم ختم خسرو علیکردی به نرگس محمدی که یک معترض و منتقد به حکومت بود، سنگ زدند و توهین کردند و رهبر شما از آنها تشکر کرد!
این عقاید قابل احترام نیستند که اگر قرار باشد این عقاید قابل احترام باشد، قبل از آن باید عقاید خمینی و خامنهای و بازجوها و شکنجهگرها و مأمورین اعدام را قابل احترام بدانیم.
خانم عبادی؛ همکاری و همعقیده بودن با چنین جریان فاشیستی، با جایزه صلح نوبل و یادآوری مجازی زندانیان سیاسی و اعدامشدگان، شسته و سفید نمیشود. فراموش نکنید مردم آگاه و هشیار هستند.
برگرفته شده از کانال تلگرامی پیام دانشآموز
